Աստծո խոսքը, շատ ավելի դժվար է հոգով ու մտքով խուլերին լսելի դարձնելը


Արարատյան Հայրապետական թեմի տեղեկատվական բաժնի հոգևոր համակարգող Տեր Եսայի քահանա Արթենյանը պատմեց, որ խուլերի համայնքի հետ շփման ընթացքում սովորել և այսօր արդեն տիրապետում է ժեստերի լեզվին, նա այդ լեզվով խոսող միակ հայ հոգևորականն է. «Իհարկե, խուլերը իրենց մշակույթով միշտ էլ եղել են Հայայստանում: Խուլերն իրենց մշակույթով, իրենց լեզզվով՝ իբրև համայնք եղել են Հայաստանում, բայց այն իմաստով , որ եկեղեցին քարոզչական հոգևոր ծրագրեր իրականացնի, և վերջիններս եկեղեցական կյանքում ընդգրկված լինեն, դա եղել է 2002 թվականից սկսած: Խուլերի հետ աշխատանքի ընթացքում հոգևոր քարոզչության տեսանկյունից բացահայտվում են խնդիրներ, որոնք ժամանակի ու հնարավորության սահմաններում փորձում ենք լուծել: Յուրաքանչյուր մարդ իրավունք ունի Աստվածաշունչը կարդալ մայրենի լեզվով: Ժեստերի լեզուն խուլերի մայրենի լեզուն է»:
Առաջին տեսասկավառակը, որը լույս է տեսել 500 օրինակով, ներկայացնում է միայն Հին Կտակարանը: Բայց հեղինակները խոստանում են մինչև հաջորդ տարի ոչ միայն ավելացնել արդեն պատրաստի տեսաշարի օրինակները, այլև հրատարակել Նոր Կտակարանի տարբերակը:
«Մարդը կանգնած ժեստերի լեզվով փոխանցում է Աստվածաշնչի տվյալ հատվածի տեքստը: Էկրանի մյուս կողմում նույն թեմայի շուրջ նկարներն են, իսկ ներքևում նույն տեքստը նաև գրվում է: Այսինքն՝ էկրանին միանգամից երեք կոմպոնենտ կա, որոնք հրաշալի փոխլրացնում են միմյանց»,- մանրամասնեց Տեր Եսային: Տեսաշարը համալրվել է նաև երաժշտությամբ, որպեսզի խուլերից բացի այն հետաքրքիր լինի նաև նրանց ընտանիքների լսողական խնդիր չունեցող անդամներին: Աստվածաշունչ` խուլերի համար Տեսասկավառակի ստեղծման գործընթացին աջակցած Հայաստանի Աստվածաշնչային ընկերության ծրագրերի տնօրեն Արշավիր Գաբուջյանն էլ համոզմունք հայտնեց, ականջով խուլ մարդկանց Աստծո խոսքը հասցնելը դժվար չէ: «Շատ ավելի դժվար է հոգով ու մտքով խուլերին լսելի դարձնելը»: Սկավառակները վաճառքի ենթական չեն, դրանք Հայ Առաքելական եկեղեցին իր սպասավորների միջոցով բաժանելու է մայրաքաղաքում ու մարզերում բնակվող խուլերին:

ԱՀԹ խուլերի համայնքի անդամ Գրետա Ավագյանը շեշտեց՝ տեսաերիզի նկարահանման աշխատանքներին ինքն էլ է մասնակցել ու աննկարագրելի զգացողություններ է ունեցել:«Երբ ներկայացնում էի Աստծո խոսքը, ես կարծես քայլում էի Աստծո հետ», – շեշտեց Գրետա Ավագյանը:
Ժեստերի լեզվի թարգմանիչ Զուբեյդա Մելիքյանն էլ հավելեց՝ կան խուլեր, ովքեր ժամանակին հնարավորություն չեն ունեցել կրթվել ու ժեստերի լեզվին այնքան էլ լավ չեն տիրապետում, բայց այս տեսաերիզը պատրաստվել է այնպես, որ Աստծո խոսքը հասու լինի խուլերի համայնքի բոլոր ներկայացուցիչներին, մատչելի լինի բոլորի համար: